!غزل مدرن

کجاست آنکه به من گفت : هی...شما آقا! 

                                               میان آن همه من های مشتبه با ما ؟

خیال کرد که من هم شباهتی دارم

                                           به آن همه من و تو ٬ او و ما ٬ شما ٬ آنها

همان که نام مرا بی دهان صدا می کرد

                                            همان گرفته مرا اشتباهی آن شب ٬با...

کسی که آن طرف این همه ضمایر گنگ

                                                 نشسته بود کمی آن طرف تر از آنجا

مرا نشان خودم داد و دست آخر رفت

                                           همان که نام مرا خواند و بعد از آن من پا

شدم که چند قدم رفته باشم از پی او

                                                به در رسیدم و در مانده بود لایش وا

شبیه یک شبح آمد شبیه گم شد و رفت

                                               گمان کنم به همان مقصدی که نا پیدا

ولی نه ٬ شاید از آن در دوباره بر می گشت

                                                   میان آن همه می خواند باز نام مرا

و یا به جای من از یک نفر ٬به غیر از من

                                                  سراغ شعر مرا می گرفت از او تا...

تو هم که شعر مرا خوانده ای ـ همین شعرم

                                            تو را کمی بکشد سوی من همین حالا!

|+| نوشته شده توسط ناصر فیض در دوشنبه دوم مرداد 1385 و ساعت 1:26 | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین

پيوندها

امکانات

  RSS